بچه که بودم ...

سالم نوشته بود:

بچه که بودم يه تفنگ ساچمه اي داشتم! که باهاش به زمين و زمان تير مي انداختم ! اما تخصصم شکار مارمولک بود ! شب تو حياط منتظر مي شدم تا سر وکله شون پيدا بشه بعد .. .بنگ ... حالا هم همون تخصص ! کذايي رو دارم!

سالم نوشته بود:

بچه که بودم.....
يه کاري که خيلي بهش علاقه داشتم گرفتن مار! بود . چطوري؟؟؟
دم غروب با يه گروه از هواداران!!!! مي رفتيم محل جمع آوري نخاله هاي ساختماني بعد هر کدوم يه تيکه آخر يا سنگ تو دستمون مي گرفتيم و منتظر مي شديم يکي از بچه هاي مي رفت رو نخاله ها و بالا و پايين مي پريد به خاطر اين کار موش هايي که داخل نخاله ها خونه داشتن مي ترسيدن و مي ريختن بيرون ! بيرون اومدن همانو مورد اصابت يک پاره آجر قرار گرفتن همان.

بعد موشهاي شکار شده رو جمع مي کرديم مي برديم جايي که تعداد زيادي بشکه قير از مدت ها قبل روي زمين افتاده بود مي ا نداختيم توي قيرا!
فردا آفتاب قير و نرم مي کرد و قير حسابي به جنازه موشه مي چسبيد . مار از همه جا بي خبر که به اميد خوردن يه غذاي آماده سراغ موشا مي رفت حسابي تو قير گير مي افتاد و بدين گونه پروژه شکار مار به پايان مي رسد.

يادش بخير يه دوست دوران کودکي داشتم به اسم بابک که رفيق فابريکم بود رفت هند براي ادامه تحصيل اما تويه تصادف همونجا کشته شد

* تخس

ماشاا... سالم جان از همون کودکي هم رشيد و دلاور بودن.

شما هنوز هم به همين شيوه مار شکار مي کنيد؟ (يا چيزهاي ديگه؟) Think

نه برادر جان الان براشون دعوت نامه مي فرستيم همراه باکاتالوگ وسايل مختلف مارگيري تا خودشون انتخاب کنن!

راجع به مار گفتيد ، ياد يکي از دوستام افتادم :

مي گفت بچه که بودم توي يکي از روستا هاي بوشهر به صورت تيمي بازي ميکرديم ، ده بيست بچه ي کچل احمق ( عين اصطلاح خودشه ) و دوست داشتني ترين بازي ما اين بود که ميرفتيم شکار بزمچه (يه نوع مامولک بزرگ صحرايي) ، اونقدر دنبال اون ميکرديم تا از خستگي بيحال ميشد ، گردنشو با نخ ميبستيم و يکي اونو دنبال خودش ميدووند و بقيه هم به دنبالش ميدوويديم ، بعد که حسابي باهاش بازي ميکرديم نوبت به کيف نهايي بود ، اونو ميبرديم وسط جاده و صبر ميکرديم تا يه کاميون از روش رد بشه و از صداي ترکيدنش لذت ميبرديم !!!

مخصوص جناب اشکپوس:مارو با اين رفيق جنايتکارت قاطي نکن! بزمچه کش! قاتل!

مخصوص جناب شازده کوچولو: مي دوني جمله( پ هو بس نش) يعني چي ؟ منظورم اينه که جريانش رو مي دوني يا نه؟

من تو همه عمرم سه تا عروسک بيشتر نداشتم ...
يکي که مامان بزرگم واسم خريده بود، يکي که از عروسکا خواهرم بود و ديگه باهاش بازي نمي کرد، يکي هم که Honey پارسال واسه تولدم برام خريد ...

اولي رو که يه سري که رفته بودم اصفهان مامان بزرگم برام خريد. يادش بخير Smile

لباسش صورتي بود . تو جعبه ...
يادم ِ هيچوقت از جعبه درش نيوردم. حداقل تا وقتي زنده بود. من هميشه تو نگهداري وسايلم خيلي دقت مي کنم. اون عروسک هم گذاشته بودم همونجا واسه وقتي که مي رفتم اصفهان.
يادم در ِ کارتونش رو بر ميداشتم و همونجور که تو کارتون بود باهاش بازي مي کردم ... باهاش حرف ميزدم ... حتي عکس هم مي گرفتم ... خيلي دوستش داشتم ... لباسش هم صورتي بود ...
اينقدر مرتب بود که انگار نه انگار سه سال ِ که دارمش ... بس که تميز مونده بود. تا اينکه يه سري اومدم اهواز و يکي از دختر خاله هام شهيدش کرده بود و وقتي رفتم اصفهان جنازه اش رو تحويلم دادن Crying or Very sad

اون عروسک خواهرم که قرمز بود ... بازم يکي از بچه هاي اقوام واسم سلاخي اش کرد ... منم هيچ نگفتم ...
اين يکي، عروسک Honey هم که اميدوارم بتونم سالم نگهش دارم ... از دست اولاد اين خاندان ... Mr. Green

حالا که حرف بچگي هست بگذاريد منم بگم که
بچه که بودم نزديک خونمون يه فلکه اي بود که البته از يک طرفش بيشتر ماشين رد نمي شد.
داخلش دو تا نخل بلند بود و پر بود از گل محمدي و سنجاقک و زنبور و ...
که دورش رو هم حصار کشيده بودند و بيشتر اوقات يه کارگر شهرداري هم داخلش بود (از دست بچه هايي مثل من)
من با چندتا از بچه هاي محل روزايي که فلکه مامور نداشت يواشکي از يه راهي که فقط يه بچه اول دوم ابتدايي مي تونه ازش رد شه داخل اين فلکه مي رفتيم و شروع ميکرديم به ....
يکي از کارايي که مي کرديم گرفتن سنجاقک بود.
يکي از بچه ها يه تور داشت که با اون سنجاقک بيچاره رو مي گرفتيم و بعد با يه قرقره نخ خياطي که از مامانمون کش رفته بوديم دمش رو مي بستيم و يکم نخ رو شل مي کرديم و سنجاقک رو رهاش مي کرديم و همينطور دور ما مي چرخيد و حال مي کرديم.

وقتي هم ابتدايي بوديم يک گروه پنج شش نفره بوديم که زمان برگشتن از مدرسه به خونه مسير 10 دقيقه اي رو 45 دقيقه تا يک ساعت طول مي داديم سر راه گرگم به هوا و انواع بازي ها و البته مردم آزاري ها رو مي کرديم.

يادش بخير .... Very Happy

سالم نوشته بود:

مخصوص جناب اشکپوس:مارو با اين رفيق جنايتکارت قاطي نکن! بزمچه کش! قاتل!

مخصوص جناب شازده کوچولو: مي دوني جمله( پ هو بس نش) يعني چي ؟ منظورم اينه که جريانش رو مي دوني يا نه؟

خونده ميشه:
Pe Ho Basensha
يه اصطلاح شوشتريه اما نميدونم دقيقا چي معني ميده.

بهتر بود اينجوري مينوشتيش: "پِه هو بَسِنشَه"

البته از اونجايي که من دختر فوق العاده قانعي هستم Embarassed

خودم واسه خودم کلي عروسک درست مي کردم. عروسکهاي پارچه اي، که البته قربون توپ چهل تيکه Mr. Green

يا حتي با پلاستيک!
اصفهان که مي رفتم، با دخترخاله هام ، تخصصمون ساخت و ساز عروسک هاي پلاستيکي بود Razz

از اين ور و اون ور، پلاستيک هاي رنگي جمع ميکرديم، ميذاشتيم روي کاشي ها و به وسيله سنگ، روي گوشه هاش مي زديم و شکل بهش ميداديم و عروسکش مي کرديم. بازم عروسک هاي چهل تيکه پلاستيکي Mr. Green

البته عمر اونا به بيشتر از يه روز قد نمي داد.

ALPHA نوشته بود:

وقتي هم ابتدايي بوديم يک گروه پنج شش نفره بوديم که زمان برگشتن از مدرسه به خونه مسير 10 دقيقه اي رو 45 دقيقه تا يک ساعت طول مي داديم سر راه گرگم به هوا و انواع بازي ها و البته مردم آزاري ها رو مي کرديم.
يادش بخير .... Very Happy

آره يادش بخير ...
ما هم از اين کارا زياد مي کرديم.
واي از اون وقتي که تو مسيرمون يه عده در حال فوتبال بازي بودن،
خودمون رو قاطي شون مي کرديم و توپ رو از وسطشون کش مي رفتيم ... حالا اونا بدو پي توپ و ما بدو ...
رواني اشون مي کرديم.
بعضي وقتا هم توپ رو با دست بر ميداشتم و دِبرو که رفتي ... Mr. Green

مردم آزاري هام که سرجاش ...
اول زنگ در زدن و در رفتن بود ...
ولي بعدها پيشرفت کرديم ...
پنچر کردن اتومبيل و ... Laughing

واي ، يه سري در زده بوديم داشتيم در ميرفتيم گرفتنمون... چشمتون روز بد نبينه ...
تا دم در خونه اومد دنبالمون و به مامانم گفت، آخه بار هزارم بود که اين بلا رو سرش در مي آورديم ... Mr. Green

Yaghma نوشته بود:

ALPHA نوشته بود:

وقتي هم ابتدايي بوديم يک گروه پنج شش نفره بوديم که زمان برگشتن از مدرسه به خونه مسير 10 دقيقه اي رو 45 دقيقه تا يک ساعت طول مي داديم سر راه گرگم به هوا و انواع بازي ها و البته مردم آزاري ها رو مي کرديم.
يادش بخير .... Very Happy

آره يادش بخير ...
ما هم از اين کارا زياد مي کرديم.
واي از اون وقتي که تو مسيرمون يه عده در حال فوتبال بازي بودن،
خودمون رو قاطي شون مي کرديم و توپ رو از وسطشون کش مي رفتيم ... حالا اونا بدو پي توپ و ما بدو ...
رواني اشون مي کرديم.
بعضي وقتا هم توپ رو با دست بر ميداشتم و دِبرو که رفتي ... Mr. Green

مردم آزاري هام که سرجاش ...
اول زنگ در زدن و در رفتن بود ...
ولي بعدها پيشرفت کرديم ...
پنچر کردن اتومبيل و ... Laughing

واي ، يه سري در زده بوديم داشتيم در ميرفتيم گرفتنمون... چشمتون روز بد نبينه ...
تا دم در خونه اومد دنبالمون و به مامانم گفت، آخه بار هزارم بود که اين بلا رو سرش در مي آورديم ... Mr. Green

خوب ناشي بودين ديگه.
هيچوقت نبايد زنگ يه در رو چند بار بزنين. بايد زنگ در تمام کوچه رو يه جا بزنين.

Yaghma نوشته بود:

ALPHA نوشته بود:

وقتي هم ابتدايي بوديم يک گروه پنج شش نفره بوديم که زمان برگشتن از مدرسه به خونه مسير 10 دقيقه اي رو 45 دقيقه تا يک ساعت طول مي داديم سر راه گرگم به هوا و انواع بازي ها و البته مردم آزاري ها رو مي کرديم.
يادش بخير .... Very Happy

آره يادش بخير ...
ما هم از اين کارا زياد مي کرديم.
واي از اون وقتي که تو مسيرمون يه عده در حال فوتبال بازي بودن،
خودمون رو قاطي شون مي کرديم و توپ رو از وسطشون کش مي رفتيم ... حالا اونا بدو پي توپ و ما بدو ...
رواني اشون مي کرديم.
بعضي وقتا هم توپ رو با دست بر ميداشتم و دِبرو که رفتي ... Mr. Green

مردم آزاري هام که سرجاش ...
اول زنگ در زدن و در رفتن بود ...
ولي بعدها پيشرفت کرديم ...
پنچر کردن اتومبيل و ... Laughing

واي ، يه سري در زده بوديم داشتيم در ميرفتيم گرفتنمون... چشمتون روز بد نبينه ...
تا دم در خونه اومد دنبالمون و به مامانم گفت، آخه بار هزارم بود که اين بلا رو سرش در مي آورديم ... Mr. Green

اي بابا ... عجب...
اتومبيل هم پنچر کردي؟؟؟
Laughing

حالا زنگ در خونه مردم و زدن و رار کردن که تخصص همه بچه ابتدايي ها هست ولي اينکه ماشين ملت رو......
اونم کي؟؟ يه girl ؟؟؟ Silenced

مامانم تعريف ميکنه هميشه...
ميگه يکبار که ما رو بردن پارک..اونجا کنار ديوار يه زني که احتمالا جزو گدايان Crying or Very sad

بوده توي بغلشم يه نوزاد بوده.. جلوي پاشم يه کاسه بوده که مردم پول ....

ميگن که وقتي برگشتيم منزل.. من يادگرفته بودم و چادر سر کردم و همون عروسک نازم رو هم بغل کردم و کنار ديوار خونه کاسه بدست نشستم . . تا بلکتا هم يه چيزي Mr. Green

اداي اينو اونو درآوردن رو دوست داشتم ..مثلا دفترچه بيمه ميگرفتم دستم و جلوي آينه مريض ويزيت ميکردم و کلي هم واسه خودم تو حس خانم دکتري ميرفتم Whistle

honey نوشته بود:

مامانم تعريف ميکنه هميشه...
ميگه يکبار که ما رو بردن پارک..اونجا کنار ديوار يه زني که احتمالا جزو گدايان Crying or Very sad

بوده توي بغلشم يه نوزاد بوده.. جلوي پاشم يه کاسه بوده که مردم پول ....

ميگن که وقتي برگشتيم منزل.. من يادگرفته بودم و چادر سر کردم و همون عروسک نازم رو هم بغل کردم و کنار ديوار خونه کاسه بدست نشستم . . تا بلکتا هم يه چيزي Mr. Green

اداي اينو اونو درآوردن رو دوست داشتم ..مثلا دفترچه بيمه ميگرفتم دستم و جلوي آينه مريض ويزيت ميکردم و کلي هم واسه خودم تو حس خانم دکتري ميرفتم Whistle

آرزو بر جوانان (و کودکان و نوجوانان) عيب نيست.

honey نوشته بود:

ميگن که وقتي برگشتيم منزل.. من يادگرفته بودم و چادر سر کردم و همون عروسک نازم رو هم بغل کردم و کنار ديوار خونه کاسه بدست نشستم . . تا بلکتا هم يه چيزي Mr. Green

خيلي بهت مياد ... بعضي مواقع هم جواب ميده ... من که اساسا دارم ميرم تو فکرش
يه شيفت کاري هم بيشتر نمي طلبه ... جاش هم که آبرومنده ... Mr. Green

honey نوشته بود:

اداي اينو اونو درآوردن رو دوست داشتم ..مثلا دفترچه بيمه ميگرفتم دستم و جلوي آينه مريض ويزيت ميکردم و کلي هم واسه خودم تو حس خانم دکتري ميرفتم Whistle

همين ديگه ...
فقط هم همين مدل بيمارا اگه بيان سراغت ... بيماراي جلو آينه اي Mr. Green

اِوا ... خانم دکتر d'oh!

ميشي ... به همين زوديا ... خودم دکترت مي کنم Laughing

نقل قول:

فقط هم همين مدل بيمارا اگه بيان سراغت ... بيماراي جلو آينه اي
اِوا ... خانم دکتر ميشي ... به همين زوديا ... خودم دکترت مي کنم

نه عزيزم
تو بيمار من ميشي Laughing

اينجوري عاقلانه تره Razz

:*